OUR STYLE IS NOT DEFINED BY SIZES

Liveblog van Wondervol bij Oopz

  • Geplaatst op
  • Door Hermina de Vries
  • 0
Liveblog van Wondervol bij Oopz

Vertel me jouw verhaal!
Everybody has a story. Ik zag het op een emaille bordje staan in een etalage in de Negen Straatjes in Amsterdam. Ik bleef even stilstaan. Iedereen heeft een verhaal. En verhalen zijn er om verteld te worden!

Het is spannend voor mij, want het is echt een experiment. Ik hoop dat jij mij jouw verhaal wil vertellen, als ik zaterdag 13 januari bij Oopz ben met mijn laptop. Het liefste met een fotootje erbij. Misschien heb jij goede voornemens of een geweldig plan dat je de wereld in wil sturen! Ik luister!

Hermina

Iedereen heeft een verhaal.

Wat is jouw verhaal?

Met mijn laptop opengeklapt zit ik klaar bij Oopz om te luisteren. En ik heb mijn wondervolle armwarmers mee, die kun je vandaag passen, voelen en kopen!

wondervol, livebloggen bij oopz

Volg hieronder het liveblog:

Dankjewel lieve mensen voor het delen van jullie verhalen. Het is bijna 17.00 uur, ik sluit het liveblog. Bedankt voor het kijken!

15.50 uur

Marije

Kiezen voor focus? Of juist niet?

Focus. Daar heb ik het over met Marije (44) uit Lochem. Marije is coach en werkt als opleidingskundige. Net als ik (ik blog en ben journalist bij Omroep Gelderland) dacht ook Marije jarenlang dat ze eigenlijk een keuze moest maken.

‘Er wordt altijd gezegd dat als je je wil profileren, dat je een keus moet maken. Ik ben er inmiddels van overtuigd dat dat niet hoeft. Ik zag Halina Reijn gisteren op televisie met hetzelfde verhaal. Zij doet ook veel verschillende dingen, maar zij zegt: ik doe wat bij mij past.’

‘Ik wil absoluut niet in een hokje’, zegt Marije. ‘Ik vind het wel fijn als je op een bepaalde manier uniek bent. Het is belangrijk dat je plezier hebt in wat je doet, ook al doe je veel verschillende dingen.’

‘Ik heb lang gedacht dat coachen echt mijn passie is, ik ben altijd geïnteresseerd geweest in psychologie. Mensen helpen dat ze lekker in hun vel komen, dat is het mooiste wat er is. Het geeft veel voldoening.

Maar ik merk dat er veel raakvlakken zijn met mijn werk als opleidingskundige. Mijn coachingsachtergrond  helpt mij in mijn werk als opleidingskundige. Ik ben erachter dat je soms niet hoeft te kiezen. Ik had lang de overtuiging dat je pas echt goed kan worden als je gaat voor één ding, maar dat kan ook door verschillende dingen te doen. Als er maar iets van een rode draad in zit.

14.40 uur

Nicole

Nicole heeft een missie

Het wordt een spannend jaar voor Nicole (29) uit Okkenbroek. Ze is vorig jaar ten huwelijk gevraagd door haar vriend Tim. Haar jurk heeft ze al uitgezocht.

Vlak voordat haar vriend haar ten huwelijk vroeg, vond ze hem al zo zenuwachtig. ‘We gingen een paar dagen weg en daar wilde hij me vragen. Maar ik zat volgens hem te snel in de auto. Hij had geen tijd meer om het doosje met daarin de ring uit zijn auto te pakken.’

Eenmaal thuis kreeg Nicole niet de tijd om de was in de wasmachine te stoppen. ‘Ik moest boven komen en naast hem op bed komen zitten. Alsjeblieft, zei hij. ‘Nu gaan we wel trouwen toch?’

Nicole en Tim leerden elkaar 4 jaar geleden kennen op een feestje. ‘Ik kwam naast hem te zitten. Toen ik naar huis ging dacht ik: dit is hem! Een jaar later woonde ik in Okkenbroek’, vertelt de uit het Drentse Erica afkomstige Nicole.

Nicole werkt bij het waterschap en zet zich als voorzitter van Plaatselijk Belang in voor de belangen van Okkenbroek. Ze is voorzitter van het Overijssels Agrarisch Jongeren Kontact. ‘Ik heb ervoor gezorgd dat beleidsmakers van het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit afgelopen week bij ons zijn geweest. Wij hebben hen duidelijk gemaakt dat er veel verbeterd kan worden aan de regeling voor jonge boeren.

En dan is Nicole bij de komende gemeenteraadsverkiezingen ook nog eens verkiesbaar voor het CDA in Deventer. ‘Ik sta op plaats 11. Ik ben lijstduwer, ik heb geen tijd, anders had ik wel hoger op de lijst willen staan. Eigenlijk wil ik aan de slag als lid van Provinciale Staten.’

14.00 uur

Lidi

De manier waarop zij dingen aanvaardt

Het was mijn droom om naar Amerika te gaan, zodra de jongste naar middelbare school zou gaan. De oudste was toen 15′, vertelt Lidy (56) uit Deventer. En dat is wat ze heeft gedaan. Lidy kwam alleen te staan voordat de jongste geboren werd. En ze is alleen gebleven. ‘Ik heb geen tijd voor een man. En het went om alleen te zijn.’

Samen met haar kinderen vloog Lidy in 2014 naar New York en vervolgens naar Boston om met een huurauto rond te reizen. Stoer liet Lidy de medewerkers van het huurbedrijf weten dat ze geen uitleg nodig had. ‘Ik dacht, ach ik rij al zo lang. Eenmaal bij de auto aangekomen, bleef Lidy zoeken waar de sleutel in het slot moest. Het bleek om een nieuwe auto te gaan, waar dat helemaal niet nodig is.’ Onderweg zag ze elanden en zelfs een beer.

Ik vind het knap dat Lidy in haar eentje haar kinderen opvoed. ‘Ach’, zegt Lidy. ‘ Ik heb veel mensen om me heen die me steunen. Toen mijn jongste 1 werd, heeft mijn buurvrouw me meegesleept op vakantie. Lidy werkt als contentanalist bij een uitgeverij en reist drie keer per week van Deventer naar Den Haag.

‘Het is vanzelf gegaan’, vertelt Lidy over de afgelopen 16 jaar. ‘Ik ben blij dat mijn oudste zijn plek en zijn opleiding heeft gevonden. Hij is nu heel ambitieus en wil ook een master gaan halen.’

Al ik gestresst ben, ga ik de blogs van eenvoudigleven lezen. ‘Zij heeft veel kinderen en doet alles zelf. Bakt haar eigen brood en vertelt daarover. Ik word daar heel rustig van. Ze heeft een dochter met anorexia. De manier waarop ze dingen aanvaardt, dat vind ik heel mooi. Dat je aanvaardt wat je krijgt in het leven. En of dat nu een paar pondjes meer of minder is, dat maakt ook niet uit. Als je jezelf maar goed voelt bij wat je doet.’

13.00 uur

Monique bronsvoort

Ik heb er altijd van gedroomd om slank te zijn

‘Ik ben heel dik geweest’, vertelt Monique Bronsvoort (50) uit Lochem. Mijn broer en zusje waren slank, maar ik was dik. Vanaf mijn 12e was ik al op dieet. Ik ben heel wat afgevallen, maar ook weer aangekomen. Uiteindelijk woog ik 160 kilo. Ik ging scheiden, minder eten en zo lukte het me om op een gegeven moment uiteindelijk 80 kilo af te vallen. Toen ik 100 kilo woog wilde ik een buikwandcorrectie, maar ik moest nog 20 kilo afvallen, voordat de zorgverzekeraar dat ging vergoeden.

Zo’n 12 jaar bleef ik rond de 80 kilo wegen tot ik op een gegeven moment weer zwaarder werd. In 2014 kreeg ik een gastric bypass. Binnen een jaar verloor ik 63 kilo. Het afvallen hield niet op en ik raakte op een gegeven moment ondervoed. Ik woog toen 52 kilo. Het ging niet goed met me, maar ik voelde me wel goed. Ik moest sondevoeding, maar ik dacht: ik ben eindelijk slank, laat me met rust. Na de vakantie kwam ik aan en nu weeg ik tussen de 57 en 58 kilo en dat is goed.

Anderhalf jaar geleden kreeg ik hele vervelende reacties. Dat voel je, als mensen over je spreken. Ze hielden me ook aan en vroegen of ik anorexia heb. Er gingen al geruchten dat we uit elkaar waren, omdat ik zo dun was en omdat ze me alleen met de hondjes hadden zien lopen.

Ik heb toen een blog geschreven voor Vrouw in de Regio en verteld dat ik veel last had van de reacties van mensen. Dat mensen invullen dat het heel slecht met me gaat, nu ik zo mager ben.

Ik heb er altijd van gedroomd om slank te zijn. Mijn zus en ik, we zijn gek op shoppen. Eerst lukte het niet om kleding te vinden, omdat ik dik was. En nu is het lastig om kleding te vinden, omdat ik zo dun ben. En nu ben ik slank en nu denken mensen dat het niet goed met met gaat. Terwijl ik nu heel gelukkig ben. Ik ben heel zelfverzekerd en dat komt doordat ik slank ben.

12.34 uur

tweeling, teun en stijn

Links: Teun en rechts Stijn.

Gelukkig zitten we niet meer naast elkaar in de klas

Dit zijn Teun en Stijn (10) uit Groenlo. Eeneiige tweeling. ‘Soms is het irritant om tweeling te zijn. Als hij iets krijgt bijvoorbeeld’, zegt Teun, en ik niet. ‘Of als de ander wel iets mag en ik niet.’

Teun en Stijn zitten bij elkaar in de klas, maar ze zitten niet meer naast elkaar. De meester gaf hen andere plekken. ‘Nu zitten we een paar plekken van elkaar af’, vertelt Teun.

Teun: ‘Het is beter dat we niet meer bij elkaar zitten. Dan kan hij niet meer aan me trekken.’

Stijn: ‘Ik ben ook blij dat we niet meer naast elkaar zitten.’

Deze stoere jongens zijn dan wel tweeling, maar ze hebben hun eigen vrienden.

Wel dragen ze wel eens kleding van elkaar. Teun: ‘Ik heb nu een vest van Stijn aan.’ Dat vindt Stijn prima!

12.24 uur

hapjes, oopz, armwarmers

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden